Annuntiationes
140.
Sequuntur, si necessariæ sint, breves annuntiationes ad populum.
Benedictio
141.
Deinde fit dimissio. Sacerdos, versus ad populum, extendens manus, dicit:
Dóminus vobíscum.
Populus respondet:
Et cum spíritu tuo.
Sacerdos benedicit populum, dicens:
Benedícat vos omnípotens Deus,
Pater, et Fílius, ✠ et Spíritus Sanctus.
Populus respondet:
Amen.
142. Quibusdam diebus vel occasionibus, huic formulæ benedictionis præmittitur, iuxta rubricas, alia formula benedictionis sollemnior, vel oratio super populum.
143.
In Missa pontificali celebrans accipit mitram et, extendens manus, dicit:
Dóminus vobíscum.
Omnes respondent:
Et cum spíritu tuo.
Celebrans dicit:
Sit nomen Dómini benedíctum.
Omnes respondent:
Ex hoc nunc et usque in sæculum.
Celebrans dicit:
Adiutórium nostrum in nómine Dómini,
Omnes respondent:
Qui fecit cælum et terram.
Tunc celebrans, accepto, si eo utitur, baculo, dicit:
Benedícat vos omnípotens Deus,
ter signum crucis super populum faciens, addit:
Pater, ✠ et Fílius, ✠ et Spíritus ✠ Sanctus.
Omnes:
Amen.
Dimissio
144. Deinde diaconus, vel ipse sacerdos, manibus iunctis, versus ad populum dicit:
Ite, missa est.
Vel:
Ite, ad Evangelium Domini annuntiandum.
Vel:
Ite in pace, glorificando vita vestra Dominum.
Vel:
Ite in pace.
Populus respondet:
Deo grátias.
145.
Deinde sacerdos altare osculo de more veneratur, ut initio. Facta denique profunda inclinatione cum ministris, recedit.
146. Si qua actio liturgica immediate sequatur, ritus dimissionis omittuntur.