Annuntiationes

140.
Sequuntur, si necessariæ sint, breves annuntiationes ad populum.

Benedictio

141.
Deinde fit dimissio. Sacerdos, versus ad populum, extendens manus, dicit:

Dóminus vobíscum.

Populus respondet:

Et cum spíritu tuo.

Sacerdos benedicit populum, dicens:

Benedícat vos omnípotens Deus,

Pater, et Fílius, ✠ et Spíritus Sanctus.

Populus respondet:

Amen.

142. Quibusdam diebus vel occasionibus, huic formulæ benedictionis præmittitur, iuxta rubricas, alia formula benedictionis sollemnior, vel oratio super populum.

143.
In Missa pontificali celebrans accipit mitram et, extendens manus, dicit:

Dóminus vobíscum.

Omnes respondent:

Et cum spíritu tuo.

Celebrans dicit:

Sit nomen Dómini benedíctum.

Omnes respondent:

Ex hoc nunc et usque in sæculum.

Celebrans dicit:

Adiutórium nostrum in nómine Dómini,

Omnes respondent:

Qui fecit cælum et terram.

Tunc celebrans, accepto, si eo utitur, baculo, dicit:

Benedícat vos omnípotens Deus,

ter signum crucis super populum faciens, addit:

Pater, ✠ et Fílius, ✠ et Spíritus ✠ Sanctus.

Omnes:

Amen.

Dimissio

144. Deinde diaconus, vel ipse sacerdos, manibus iunctis, versus ad populum dicit:

Ite, missa est.

Vel:
Ite, ad Evangelium Domini annuntiandum.

Vel:
Ite in pace, glorificando vita vestra Dominum.

Vel:
Ite in pace.

Populus respondet:

Deo grátias.

145.
Deinde sacerdos altare osculo de more veneratur, ut initio. Facta denique profunda inclinatione cum ministris, recedit.

146. Si qua actio liturgica immediate sequatur, ritus dimissionis omittuntur.